Blog Image

Blauw bloed anekdotes

Verhalen, anekdotes, herinneringen

Ooggetuigenverslagen vanuit de Postbank. Belevenissen van klanten. U leest het hier allemaal.


Terug naar hoofdmenu.


Uw eigen anekdote hier? Kies in het hoofdmenu voor 'Giroblauw past bij jou' voor meer informatie.

Rood staan en GBK’s

Processen Posted on 18 Jun, 2010 11:12

Ruim dertig jaar geleden nam de verspreiding en het gebruik van girobetaalkaarten flink toe. Bij opening van de girorekening kreeg de klant een SETJE VAN 5 kaarten die elk tot f 100,- waren gegarandeerd. Gebruik (en soms misbruik) daarvan leidde tot debetstanden. Doordat de winkelier het geld van de Girobetaalkaart gegarandeerd kreeg, kon de klant rood komen te staan. Daarmee werden de girobetaalkaarten een soort krediet. (zie ook de anekdote over Girobetaalkaarten als vakantie-krediet in Blauw Bloed).

Bij langdurige debetstanden werden er DEBITEURENADVISEURS naar de klant gestuurd om in een goed gesprek te wijzen op de verplichtingen en ook de klant te leren hoe met geld om te gaan. Deze adviseurs hadden toen ook een opvoedende taak. De giro was nog een overheidsdienst….

Om misbruik te verkomen werd in de tachtiger jaren de screening vooraf aangescherpt. Even is gedacht aan registratie van vreemdelingenstatus, maar dat zou discriminatie opleveren. Evenals het (voornamelijk en aanwijsbaar) hanteren van POSTCODE als criterium voor het ja/nee verstrekken van een setje van 5 Girobetaalkaarten.

Om oninbare debetstand van een REKENING te voorkomen, werden statistiche methoden bedacht om het ‘afglijden in roodstand’ tijdig te signaleren. Maar als de ontwikkeling negatief was op één rekening, dan kon op een andere rekening wel eens hoge creditstand voorkomen. Op een girospaarrekening bijvoorbeeld.

Vele klanten hebben wel eens een brief gehad dat ze ongeoorloofd rood stonden, terwijl er een flink bedrag op de girospaarrekening (met hetzelfde nummer!) stond. De giro was in de tachtiger jaren van de vorige eeuw nog niet zover dat de beoordeling per KLANT kon plaatsvinden. Toezenden van betaalkaarten werd dus pas stopgezet bij langdurige debetstand op de rekening.

Richard Kruijswijk



Administratiekosten

Bureaucratie Posted on 18 Jun, 2010 11:04

Nog maar 25 jaar geleden kende de giro geen debetrente. Want debetstand mocht niet. Als er per ongeluk toch debetstand ontstond (door boekfouten of – in een latere periode – gebruik van gegarandeerde betaalmiddelen), dan werden ADMINISTRATIEKOSTEN berekend.

In 1984 heb ik – als beleidsmedewerker op het hoofdkantoor van de giro op de Beatrixlaan in Den Haag (een afdeling productmanagement of marketing was er toen nog niet) – een verhoging van de administratiekosten (naar fl 0,50 per periode van een maand) mogen helpen doorvoeren.

Eerst een interne MEMO met de argumentatie. Daarna een MINUUT naar de directeur (dhr. E. Spilker destijds). De giro-directeur zond het voorstel vervolgens door naar de Secretaris Generaal van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat die na akkoord het voorstel voorlegde aan de Minister.

En zo gebeurde het dat vele weken na het schrijven van de interne memo de aanpassing kon plaatsvinden (door wijziging van het ‘constantenbestand’) en er een bericht terugging naar de Girodienst en dat er een CIRCULAIRE kon worden uitbracht waarin de administratiekostenverhoging bekend kon worden gemaakt.

Rood staan mocht nog steeds niet, maar het kostte vanaf toen wel fl 0,50 per maand.

Richard Kruijswijk