In 1923 gaat het bij de Postcheque en Girodienst helemaal fout. De combinatie van een grootschalige reorganisatie (waarbij sterk gecentraliseerd werd) en het invoeren van nieuwe apparatuur (de Hollerith ponskaart-machines) leidt tot sluiting van het bedrijf gedurende een jaar.
Na opening zijn de Hollerith-machines verdwenen en blijft verdere automatisering uit tot in de zestiger jaren.

Bij de Gemeentegiro Amsterdam gebruikt men wel ‘acceptgiro-kaarten’ met ponsgaten. Eerst nog met ronde knipgaten.

Later met rechthoekige gaten, die tot in de zeventiger jaren zullen worden gebruikt.


Opvallend is de opdruk op de kaarten: Hollerith systeem. Bij de latere versies is zichtbaar dat Hollerith is overgenomen door IBM.

Welke lezer kan uit zijn/haar geheugen opdiepen of het hier om dezelfde kaarten en systemen ging als waar de Postcheque en Girodienst mee onderuit ging?
De grote vraag is dan: waarom lukte het de Gemeentegiro wel, waar het bij de PCGD niet lukte?

Bron: een homepage voor ‘ome Ben’