Blog Image

Blauw bloed anekdotes

Verhalen, anekdotes, herinneringen

Ooggetuigenverslagen vanuit de Postbank. Belevenissen van klanten. U leest het hier allemaal.


Terug naar hoofdmenu.


Uw eigen anekdote hier? Kies in het hoofdmenu voor 'Giroblauw past bij jou' voor meer informatie.

Zuinige efficiency

Cultuur Posted on 21 Jul, 2009 09:20

Ik heb op de spaarkamers van de
voormalige Rijkspostspaarbank gewerkt vanaf 1963 t/m 2000. In de zestiger jaren
genoot de chef van zo’n spaarkamer nogal wat aanzien. Tegen hem (en af
en toe een haar) werd opgekeken.

In die tijd werd door het personeel
geschreven met een blauwe ballpoint. Deze ballpoint was door het bedrijf
verstrekt. Met een privé ballpoint mocht absoluut niet worden geschreven.

De chef was de enige die ook met een
rode ballpoint mocht schrijven.

Als de ballpoint van de medewerker
leeg was, moest deze worden ingeleverd bij de chef. De chef controleerde of de
ballpoint inderdaad leeg was. In dat geval werd overgegaan tot het afgeven van
de “nieuwe” blauwe ballpoint.

Ook werd er in de administratie
geschreven met een potlood (voor insiders: de potloodposten). Door
het bedrijf werden alleen halve potloodjes afgegeven, onder het mom dat een
heel potlood niet nodig was.

J.W. Padt



Directeur te water

Management Posted on 21 Jul, 2009 09:17

De rit tussen Amsterdam
(het hoofdkantoor van de Postbank) en het kantoor in Leeuwarden wordt
veelvuldig afgelegd. Vergaderen met behulp van beeldtelefoons of
computerschermen kan wel, maar wordt door iedereen als te onpersoonlijk gezien.
Te pas en te onpas stappen Postbankers in de auto om de rit van een ruim uur af
te leggen.

Ik kom even wat
later, hoo
r” waren de woorden van de toenmalige directeur van de locatie
Leeuwarden.

ik heb een klein
ongelukje gehad op de Afsluitdijk, maar er is niks met me aan de hand. Ik kom eraan
“.

Een dik uur later komt hij
het kantoor binnen. Een wondje op zijn voorhoofd, maar verder mankeert hem
niets.

Hij vertelt dat hij op de
Afsluitdijk een shagje aan het draaien was en dat deze uit zijn handen, op de
grond viel. Hij probeerde het shagje te pakken, boog ver naar voren en beneden
en raakte de macht over het stuur kwijt.

Vervolgens is hij met
hoge snelheid rechtstreeks het IJsselmeer in gevlogen. Gelukkig is het er ter
plaatse niet al te diep, en is hij zelf weer op de kant geklauterd.

De auto kon worden
afgeschreven.

Later hebben ze ter
plekke vangrails geplaatst.

John Adema