De
gevoeligheden bij de fusie tussen NMB en Postbank lagen op elk vlak. Binnen de
NMB gebruikte men een registratiesysteem dat vooral bedoeld was voor
(financiële) verrekeningen. De Postbank kende een uitgebreider systeem voor
tijdsregistratie: Tijdsverantwoording (TWV). Het werd vooral gebruikt om de
capaciteit binnen de rekencentra en systeemontwikkeling (de IT-club) te kunnen
plannen.

Er
was al gekozen om het systeem van de NMB over te nemen, toen één van de nauw
bij TWV betrokkenen ingreep: door te kiezen voor het NMB-systeem ging er toch
wel heel wat stuur- en planningskracht verloren. Uiteindelijk gaf iedereen toe
dat het TWV-systeem een stuk beter was. De vraag was echter: hoe ‘verkopen’ we
dit binnen de organisatie?

Een
truc die later bij de NWE bank nog vaker is herhaald: we plakken er gewoon een
nieuwe naam op. Een nieuwe naam, alles blijft verder hetzelfde, en iedereen is tevreden.

Vanaf die dag ging het TWV-systeem door het leven als PIT (Project Informatie en Tijdverantwoordingsysteem).

Projectleider