Een blauw bloed transfusie

Ik ben net klaar met een groot
programma binnen de Postbank als ik gebeld wordt door een directeur binnen de
ING bank. Het afgelopen jaar heeft de directie van de ING bank geconstateerd
dat de verkoop via de kantoren van de ING bank afneemt. Zestig verschillende
projecten heeft men bedacht om daar verandering in aan te brengen. Of ik die
projecten even wil begeleiden.

Ik heb wel wat aarzelingen. Ik
sta binnen zowel de Postbank als de ING bank bekend om mijn blauwe bloed. Ik
ben niet de eerste Postbanker binnen de ING bank, maar voor mij betekent de
overstap wel dat ik in een compleet andere omgeving ga werken.

Dat blijkt gelijk op mijn eerste
dag. Waar binnen de Postbank voor een nieuw project of programma ruimte wordt
vrijgemaakt, is het binnen het hoofdkantoor van de ING bank, het
antroposofische zandkasteel midden in de Bijlmer, een kwestie van je plekje
bevechten.

Pas als ik in een andere
omgeving ga werken, vallen de verschillen met de Postbankcultuur mij echt op.
Waar ik binnen de Postbank gewend ben om alles en iedereen direct aan te
spreken en afspraken te maken, moet ik binnen de ING bank telkens opnieuw langs
allemaal leidinggevenden. Waar ik binnen de Postbank gewend ben dat collega’s
inhoudelijke discussie met me aangaan, word ik binnen de ING bank volkomen
genegeerd totdat ik duidelijk maak dat er iets gaat gebeuren in iemands
afdeling. Waar ik binnen de Postbank gewend ben dat er lang vergaderd wordt
over een onderwerp, maar dat de genomen beslissing daarna ook ‘staat’, zijn de
vergaderingen binnen de ING bank ontspannen en vaak kort. Maar beslissingen
worden nauwelijks in de vergadering genomen en afspraken uit een vergadering
zijn bij de deur alweer vergeten.

Daar staat tegenover dat er niet
gezeurd wordt over budgetten, en dat de ING bank erg snel in beweging kan
komen. Een budget van 150 miljoen waar ik binnen de Postbank minstens twee
budgetrondes, dus een half jaar over zou doen, is bij ING bank binnen een week
geregeld. Iemand heeft nog wel ergens een potje voor dit jaar en de rest
schuiven we gewoon door.

De ING bank is voor mij in
sommige aspecten ook wat losser, wat speelser. Als ik bij de tweede vergadering
opmerk dat van de 60 projecten die bedacht waren, twintig projecten wil
schrappen, gaat men binnen vijf minuten akkoord. De verschillende directeuren
vinden het wel grappig dat ik door heb dat dit allemaal hobby’s en stokpaardjes
zijn die zij er tussen geschoven hebben en beschouwen het als onderdeel van het
spel dat ik ze er weer uitgooi.

Helemaal ben ik onder de indruk
van de snelheid van schakelen. Het programma gaat over een facelift voor de
kantoren en vergt zeer grote investeringen. Om dat geld beschikbaar te krijgen
vanuit de Raad van Bestuur, zijn drie districten bereid om als proefdistrict
voorop te lopen. De tijdlijn was al niet ruim, maar ik breng de deadline terug
naar 5 maanden. De vertegenwoordiger van de afdeling communicatie krijgt
onmiddellijk rode vlekken in de nek, maar de rest gaat akkoord. Drie maanden
later zijn bouwvakkers in de weer bij de eerste kantoren.